قضیه ای تآسف بار و مضحك درباره ی ابوبکر نقل می کنند...

برای مطالعه به ادامه ی مطلب بروید:

 إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آَمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ  .

مائده / 55 .

ولىّ شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده اند : همان كسانى

كه نماز برپا مى دارند و در حال ركوع زكات مى دهند .

وقتي این آیه در شان امیر المومنین (علیه السلام) نازل شد

ابوبکر خواست که خود را با آن حضرت در این آیه شریک کند

به یکی از منافقین گفت:

 وقتی من در مسجد در میان جمعی از صحابه نماز می خوانم در حالت 

رکوع بیا و از من کمک بخواه و من انگشترم را به تو میدهم 

تا در این ایه با علی شریک باشم.

آن منافق چنین کرد و ابوبکر انگشتر خودش را به سمت او گرفت ولی هر 

کار کردند انگشتر بیرون نیامد به طوری که نمازش باطل شد.

و مردم همه فهمیدند که هدف آنها چه بوده است

(حدیقه الشیعه ج1 ص 273)